Pożar objął teren planowanego rezerwatu przyrody „Długie Bagno” w Puszczy Solskiej

13.5.2026

  | Generalna Dyrekcja Lasów Państwowych

Teren planowanego rezerwatu przyrody „Długie Bagno” w Puszczy Solskiej znalazł się w obszarze pożaru. Z dokumentacji przygotowanej na potrzeby ustanowienia rezerwatu wynika, że był to jeden z najcenniejszych i najlepiej zachowanych fragmentów Puszczy Solskiej – obejmujący rozległe torfowiska, bory bagienne i ostoję głuszca.




Projektowany rezerwat „Długie Bagno” miał objąć 280,75 ha na terenie gminy Łukowa w powiecie biłgorajskim, w granicach obszarów Natura 2000: ptasiego Puszcza Solska PLB060008 oraz siedliskowego Uroczyska Puszczy Solskiej PLH060034, a także Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej.

Celem ochrony rezerwatu miało być zachowanie fragmentu ostoi głuszca Tetrao urogallus – jednego z najrzadszych ptaków Polski. Dokumentacja wskazuje, że to „jeden z ostatnich tak dużych i nieprzekształconych fragmentów Puszczy Solskiej” oraz fragment jednej z najważniejszych i najliczniejszych ostoi głuszca w kraju, gdzie stwierdzono toki ponad 20 kogutów.

Projekt rezerwatu obejmował mozaikę borów bagiennych, wilgotnych i świeżych oraz torfowisk wysokich. Dominowały tu bory bagienne i wilgotne, a wydmy porastały bory świeże Leucobryo-Pinetum z sosną i borówką czarną Vaccinium myrtillus w runie. W niższych partiach występował bór trzęślicowy Molinio caeruleae-Pinetum z kruszyną pospolitą Frangula alnus i trzęślicą modrą Molinia caerulea, przechodzący następnie w bór bagienny Vaccinio uliginosi-Pinetum sylvestris z borówką bagienną Vaccinium uliginosum, bagnem zwyczajnym Ledum palustre, wełnianką pochwowatą Eriophorum vaginatum oraz żurawiną błotną Oxycoccus palustris.

Szczególną wartość przyrodniczą mają torfowiska wysokie z klasy Oxycocco-Sphagnetea z torfowcami Sphagnum spp.. Stwierdzono tam chronione rośliny takie jak: żurawina błotna, modrzewnica pospolita Andromeda polifolia objęta ochroną częściową, rosiczka okrągłolistna Drosera rotundifolia objęta ochroną ścisłą, a także przygiełka biała Rhynchospora alba i pływacz zachodni Utricularia australis, również objęty ochroną ścisłą.

Obszar określono jako ostoję wielu rzadkich gatunków zwierząt. Poza głuszcem stwierdzono tam gniazdowanie m.in. bociana czarnego Ciconia nigra, puszczyka uralskiego Strix uralensis, sóweczki Glaucidium passerinum, włochatki Aegolius funereus oraz lelka Caprimulgus europaeus. Dokumentacja wymienia także bardzo rzadką mrówkę ozdobnicę Forsslunda Formica forsslundi – relikt glacjalny zagrożony w Polsce, oraz motyle modraszka bagniczka Agriades optilete oraz rzadką na Lubelszczyźnie pawicę grabówkę Saturnia pavonia.

Prace nad ustanowieniem rezerwatu znajdowały się w końcowej fazie uzgodnień. Projekt zarządzenia był już po konsultacjach społecznych i opiniowaniu przez Regionalną Radę Ochrony Przyrody. W marcu 2026 roku odbyła się terenowa lustracja z udziałem przedstawicieli Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Lublinie, Nadleśnictwa Józefów, Regionalnej Rady Ochrony Przyrody oraz Lubelskiego Towarzystwa Ornitologicznego. Ostateczny przebieg granic określono w dokumentacji jako „efekt kompromisu”.

Pożar oznacza ogromną stratę dla przyrody Puszczy Solskiej i całego kraju. Zniszczeniu lub silnemu przekształceniu mogły ulec siedliska jednego z najrzadszych ptaków Polski oraz cenne torfowiska i bagienne lasy, które należały do najlepiej zachowanych fragmentów Puszczy Solskiej.



https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/aktualnosci/pozar-objal-teren-planowanego-rezerwatu-przyrody-201edlugie-bagno201d-w-puszczy-solskiej