Uchwała nr 570/2026 Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 8 maja 2026 roku 8.5.2026 Dagmara Pawełczyk-Woicka | Krajowa Rada Sądownictwa w przedmiocie wniosku do Ministra Sprawiedliwości o podjęcie działań skutkujących formalnym wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji Ministra Sprawiedliwości z 28 czerwca 1982 r., sygn. pisma L.dz.KD.3455/1/82, o wydaleniu sędziego Huberta Błaszczyka ze służby. Krajowa Rada Sądownictwa zwraca się do Ministra Sprawiedliwości o podjęcie działań skutkujących formalnym wyeliminowaniem z przestrzeni prawnej zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 1982 roku (sygn. pisma L. dz. KD.3455/1/82) o wydaleniu sędziego Huberta Błaszczyka ze służby. Pismem z dnia 20 kwietnia 2026 roku sędziowie Sądu Najwyższego w st. spocz. Konrad Wytrykowski i Jarosław Duś zwrócili się do KRS o bezzwłoczne podjęcie uchwały stwierdzające „nieistnienie w obiegu prawnym pisma Ministra Sprawiedliwości PRL z dnia 28 czerwca 1982 r. informującego o wydaleniu sędziego Huberta Błaszczyka ze służby” oraz „nieprzerwane pozostawanie przez Pana Huberta Błaszczyka w stosunku służbowym sędziego Sądu Rejonowego w Świebodzinie.” Hubert Błaszczyk został poddany represjom zarówno jako osoba jak również jako sędzia za działalność na rzecz bytu niepodległego Państwa Polskiego. Instrumentarium szykan zastosowanych wobec sędziego obejmowało tymczasowe aresztowanie, skazanie na karę czterech lat pozbawienia wolności i trzy lata pozbawienia praw publicznych a następnie podczas jego pobytu w komunistycznym więzieniu wydalenie go ze służby przez komunistycznego Ministra Sprawiedliwości wymienionym powyżej zarządzeniem. W opinii Krajowej Rady Sądownictwa działania podejmowane wobec sędziego Huberta Błaszczyka nosiły cechy zbrodni komunistycznej w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej– Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Po opuszczeniu więzienia w dniu 2 września 1983 roku z uwagi na brak jakichkolwiek perspektyw pracy związanej z wykształceniem prawniczym oraz spotykającymi go szykanami podjął decyzję o wyjeździe wraz z rodziną na stałe za granicę. Po zainstalowaniu się układu okrągłostołowego podjął próbę przywrócenia go do służby sędziowskiej, która okazała się bezskuteczna.Dopiero w dniu 31 maja 1994 roku Sąd Najwyższy zmienił wyrok skazujący z 1982 roku i uniewinnił sędziego od popełnienia zarzucanych mu czynów. Jaskrawym złamaniem reguł państwa prawa stało się to, że po wydaniu tego wyroku nie doprowadzono do unieważnienia zarządzenia o wydaleniu sędziego ze służby i jego faktycznej restytucji.Sędziego Huberta Błaszczyka dotknęły zatem dotkliwe represje nie znajdujące precedensu w obszarze korpusu sędziowskiego. Dodatkową dolegliwość dla sędziego Huberta Błaszczyka stanowiło to, że osoby stosujące wobec niego represje sądowe nie zostały pociągnięte do odpowiedzialności bodaj tylko dyscyplinarnej a wyrok oczyszczający sędziego z zarzutów był wydany przez osoby uprzednio skazujące osoby niewinne za działalność niepodległościową. Krajowa Rada Sądownictwa działając w celu chociażby cząstkowego zadośćuczynienia za doznane krzywdy, uchwałą z dnia 23 maja 2025 roku zwróciła się do Prezesa Rady Ministrów RP o przyznanie emerytury specjalnej sędziemu Hubertowi Błaszczykowi. Do chwili obecnej Rada nie posiadła informacji by Prezes Rady Ministrów wykazał aktywność w tym przedmiocie. Rzeczpospolita Polska instytucjonalnie stanowiła kontynuację reżimu okresu PRL-u. W szczególności dotyczyło to wymiaru sprawiedliwości, którego istota nie została poddana sanacji. Nie dokonano rozliczenia przeszłości poprzez doprowadzenie do odpowiedzialności za stosowanie represji sądowych oraz pełne naprawienie krzywd. Doświadczył tego sędzia Hubert Błaszczyk, którego dotyczy, pomimo upływu kilkudziesięciu lat, pozostające w przestrzeni prawnej zarządzenie komunistycznego Ministra Sprawiedliwości o wydaleniu go ze służby pomimo nieistniejącego w obrocie a stanowiącego podstawę tego zarządzenia wyroku skazującego. Ex iniuria ius non oritur – z bezprawia nie tworzy się prawo. Bezprawne zdarzenie prawne nie generuje rzeczywistości prawnej. Nie tworzą jej expressis verbis nakierowane na represje, przestępcze działania organów państwowych nawet jeżeli przybierają szatę legalnych aktów prawnych. Zarządzenie Ministra Sprawiedliwości działającego w ramach przedsiębranych represji totalitarnego państwa wobec bezprawnie uwięzionego sędziego jako bezskuteczne nie stanowi podstawy kształtowania jego statusu. W tej sytuacji Krajowa Rada Sądownictwa, wobec oczywistości braku kauzalnej podstawy do utrzymywania się zarządzenia o wydaleniu Huberta Błaszczyka ze służby oraz braku faktycznych podstaw do samego wydalenia, konstatuje, iż pozostaje on nadal de iure sędzią sądu powszechnego. Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa sędzia Dagmara Pawełczyk-Woicka https://krs.pl/pl/aktualnosci/3249-uchwala-nr-570-2026-krajowej-rady-sadownictwa-z-dnia-8-maja-2026-roku.html