Szpital ma leczyć, a nie być tylko agencją zatrudnienia. Oczekuję, żeby były to propozycje nie tylko naskórkowe i sygnalizujące cnotę, tylko żeby to była propozycja reformy nie tylko samego sposobu finansowania zarobków lekarzy - czy chodzi umowy o pracę, czy kontrakty - ale też nadzoru NFZ nad tymi środkami. Oczekujemy, żeby pieniądze kierowane do szpitali były znaczone, tzn. NFZ wydzielał pulę, która nie może być przeznaczona na nic innego, tylko na świadczenia dla pacjentów.
Finansowanie ochrony zdrowia to nie jest teraz popularny temat, bo wszyscy widzą, gdzie te pieniądze ciekną i ile ich jest, ale to nie oznacza, że my mamy wystarczające finansowanie ochrony zdrowia. Brakuje na świadczenia takie jak kolonoskopia i gastroskopia, gdzie właśnie są limity obcinane.
Przypomnę, że jesteśmy drugim państwem od końca w Unii Europejskiej, które wydaje najmniej pieniędzy na zdrowie.
Nie weźmiemy odpowiedzialności za resort zdrowia, jeśli nie będziemy mieli twardych gwarancji finansowych i takiej swobody decyzyjnej, której - jak widzimy - nie ma pani minister Sobierańska-Grenda.
W polityce odpolitycznienie raczej się nie sprawdza - to tak nie działa. W polskim systemie partie polityczne prowadzą politykę. Jeżeli ktoś nie jest członkiem partii, nie jest też jakoś mocno umocowany w tej partii, to niewiele może. Pani Sobierańska-Grenda była rzeczywiście autorską koncepcją premiera, bo miała być niezależnym fachowcem. Tylko okazała się bezradna i bezsilna. Nie była w stanie przeforsować niczego. Myślę, że więcej mocy decyzyjnej miała pani minister Izabela Leszczyna.
Reformy, o których mówimy, mogą zaboleć tylko cwaniaków i krętaczy. Wydaje mi się, że są to reformy, które spotkają się z przychylnością większości społeczeństwa, pacjentów i pacjentek, bo pieniędzy na leczenie będzie więcej i skończą się patologie związane z kontraktami, z dojeniem szpitali z publicznych pieniędzy.
My nie walczymy z lekarzami. My walczymy o dobro pacjentów.
Anna-Maria Żukowska, przewodnicząca KP Lewica
Tłit, 7 lipca 2026 r.