
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<tiskova_zprava>
    <titulek>
        Żółw błotny – leśny relikt pod ochroną
    </titulek>
    <datum>
        23.5.2026
    </datum>
    <autor>
          | Generalna Dyrekcja Lasów Państwowych
    </autor>
    <perex>
        Żółw błotny to jedyny rodzimy przedstawiciel tych zwierząt w Polsce. 23 maja obchodzimy Światowy Dzień Żółwia. To dobra okazja, by przybliżyć naszego rodzimego żółwia oraz działania leśników, którzy chronią jego ostoje i lęgowiska.


    </perex>
    <text>
        

Żółw błotny (Emys orbicularis) jest jedynym gatunkiem żółwia naturalnie występującym w Polsce. To skryty mieszkaniec bagien, starorzeczy, mokradeł i spokojnych zbiorników wodnych. Ma ciemny pancerz z drobnymi, żółtawymi plamkami, świetnie pływa i nurkuje, a zimę spędza zagrzebany w mule na dnie zbiornika. Od 1935 r. jest objęty ścisłą ochroną gatunkową, a w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt widnieje jako gatunek zagrożony wyginięciem.

Światowy Dzień Żółwia – skąd wzięło się święto
Światowy Dzień Żółwia obchodzony jest co roku 23 maja. Święto zapoczątkowała w 2000 r. organizacja American Tortoise Rescue, by zwracać uwagę na ochronę żółwi, żółwi lądowych i ich zanikających siedlisk.

W Polsce obchody tego dnia zyskały popularność przede wszystkim dzięki działalności ogrodów zoologicznych, organizacji przyrodniczych, parków narodowych i Lasów Państwowych, które od wielu lat prowadzą akcje edukacyjne poświęcone ochronie żółwia błotnego. Z okazji święta organizowane są warsztaty, spotkania edukacyjne, monitoring stanowisk oraz akcje informacyjne przypominające, że ochrona mokradeł i niewypuszczanie do środowiska żółwi hodowlanych mają ogromne znaczenie dla przetrwania tego gatunku.

Jak leśnicy chronią żółwia błotnego
Największe populacje żółwia błotnego w Polsce związane są z mokradłami i terenami wodno-błotnymi. Na Lubelszczyźnie, m.in. w rejonie Poleskiego Parku Narodowego, Lasów Sobiborskich i Chełma, RDLP w Lublinie prowadzi działania ochronne, a na jej terenie wyznaczono 21 stref ochronnych dla tego gatunku. Ważne ostoje znajdują się m.in. w nadleśnictwach Sobibór i Chełm.

W Nadleśnictwie Kozienice żyje druga co do wielkości (po Polesiu Lubelskim) populacja żółwia błotnego o zwartym zasięgu w Polsce. W Nadleśnictwie Zwoleń, w rezerwacie Borowiec, chronione są mokradła ważne dla tego gatunku. W Nadleśnictwie Siewierz przygotowano specjalne stanowisko wodno-lądowe dla wypuszczonych żółwi, zabezpieczone przed oddalaniem się zwierząt i przystosowane do obserwacji edukacyjnych.

W Wielkopolsce rezerwat Czarne Doły, w większości położony na terenie Nadleśnictwa Karczma Borowa, chroni stanowisko żółwia błotnego. Leśnicy i naukowcy monitorują tam populację, zabezpieczają miejsca rozrodu, wykupują grunty pod lęgowisko i prowadzą działania małej retencji, by utrzymać odpowiedni poziom wody.

Na Mazurach, w rezerwacie Bagno Nadrowskie w Nadleśnictwie Olsztynek, leśnicy wraz z przyrodnikami chronią miejsca składania jaj, stabilizują poziom wody na bagnach, tworzą oczka wodne ułatwiające żółwiom przemieszczanie się i prowadzą edukację mieszkańców.

W województwie łódzkim trwa regionalny program przywracania żółwia błotnego. RDLP w Łodzi, Miejski Ogród Zoologiczny w Łodzi, Uniwersytet Łódzki, RDOŚ w Łodzi i Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Łódzkiego prowadzą hodowlę młodych osobników w warunkach zbliżonych do naturalnych; pierwsze reintrodukcje zaplanowano na 2027 r.

 

Największe zagrożenia dla żółwia błotnego
Mimo tak wielu działań, w które zaangażowani są leśnicy i wiele podmiotów, to żółwie wciąż są nielicznie występującym w Polsce gatunkiem. Zagrażają im osuszanie mokradeł, zanieczyszczenie wód, zarastanie nasłonecznionych lęgowisk, presja drapieżników, płoszenie samic w czasie składania jaj i śmiertelność na drogach podczas migracji. Leśnicy apelują, by wiosną i wczesnym latem szczególnie uważać na drogach przebiegających w pobliżu mokradeł.

O gatunkach obcych, w tym o żółwiach, stanowiących zagrożenie dla naszej rodzimej fauny przeczytasz w Echach Leśnych w artykule „Obcy są wśród nas”.

 

Żółw błotny a żółw czerwonolicy – jak je odróżnić




Żółw błotny (Emys orbicularis)



Żółw ozdobny / czerwonolicy (Trachemys scripta)

 





Jedyny rodzimy gatunek żółwia w Polsce

 



Gatunek obcy, pochodzący z Ameryki Północnej

 





Objęty ścisłą ochroną gatunkową

 



Gatunek inwazyjny, nie powinien trafiać do środowiska

 





Ciemny pancerz z drobnymi żółtymi kropkami

 



Zielonkawy pancerz, charakterystyczne czerwone lub żółte plamy za oczami

 





Żyje naturalnie w mokradłach, starorzeczach i spokojnych zbiornikach wodnych

 



Najczęściej pochodzi z hodowli lub domowych akwariów

 





Jest płochliwy i bardzo skryty

 



Łatwo przyzwyczaja się do obecności ludzi

 





Dorasta zwykle do ok. 20 cm długości pancerza

 



Może osiągać ponad 30 cm długości pancerza

 





Zimuje zagrzebany w mule na dnie zbiorników

 



W łagodniejsze zimy potrafi przetrwać także w polskich warunkach

 





Odgrywa ważną rolę w naturalnych ekosystemach wodno-błotnych

 



Może wypierać rodzime gatunki i przenosić choroby

 





Liczebność w Polsce jest niewielka i wymaga ochrony

 



Rozprzestrzenia się głównie wskutek wypuszczania przez ludzi

 





Nie wolno go odławiać ani niepokoić

 



Nie wolno wypuszczać go do środowiska naturalnego

 





 

Pamiętaj! Żółw ozdobny jest gatunkiem obcym i inwazyjnym. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska wskazuje, że w wyniku porzucania w środowisku jest obserwowany niemal w całym kraju.

Nie wypuszczaj żółwia z hodowli do przyrody
Wypuszczanie żółwi hodowlanych do stawów, jezior czy rzek jest zakazane i szkodliwe. Gatunki obce mogą konkurować z żółwiem błotnym o pokarm, miejsca wygrzewania i lęgowiska, przenosić patogeny oraz zaburzać lokalne ekosystemy. GDOŚ przypomina, że w stosunku do gatunków obcych obowiązuje zakaz wprowadzania ich do środowiska.


https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/aktualnosci/zolw-blotny-2013-lesny-relikt-pod-ochrona


    </text>
</tiskova_zprava>
