21 lipca prezydent Wołodymyr Zełenski ogłosił odwołanie ze stanowiska naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych Ukrainy (SZU) generała Ołeksandra Syrskiego i mianowanie na jego miejsce generała Mychajła Drapatego, dotychczasowego dowódcy Sił Połączonych (zob. biogram w Aneksie). Roszada odbyła się na tle trwających od 16 lipca kilku-, kilkunastotysięcznych protestów w Kijowie i innych miastach Ukrainy, które wybuchły w reakcji na odsunięcie z funkcji szefa resortu obrony Mychajła Fedorowa. Głównym żądaniem demonstrantów było przywrócenie na stanowisko popularnego ministra i zdymisjonowanie Syrskiego, z którym Fedorow pozostawał w konflikcie.
Decyzję o zmianie prezydent Zełenski podjął po spotkaniach z przedstawicielami znacznej części dowództwa wojskowego, w tym kilkukrotnych z dowódcą wojsk szturmowo-desantowych Ołehem Apostołem, zastępcą naczelnika Sztabu Generalnego SZU generałem Wołodymyrem Horbatiukiem, dowódcą Sił Połączonych Mychajłem Drapatym oraz dowódcami korpusów, m.in. generałem Andrijem Biłeckim, Ihorem Oboleńskim i Denysem Propokopenką.
Wybór popularnego w społeczeństwie i cenionego w strukturach wojskowych generała Drapatego ma na celu wyciszenie obywatelskiego niezadowolenia, a zarazem zachowanie porządku i integralności sił zbrojnych. Wyzwaniem pozostaje znalezienie nowego stanowiska dla Fedorowa, które umożliwiłoby kontynuowanie prac nad reformą ukraińskiej armii, czego domagają się protestujący, a jednocześnie – na czym zależy Zełenskiemu – zniwelowało jego ambicje polityczne.
Komentarz
Aneks. Biografia generała Mychajła Drapatego
Urodził się 1982 r. w Kamieńcu Podolskim. Generał major, od czerwca 2025 do lipca 2026 r. dowódca Sił Połączonych Sił Zbrojnych Ukrainy (SZU).
W 2004 r. ukończył Charkowski Instytut Wojsk Pancernych i rozpoczął służbę wojskową w 72. Samodzielnej Brygadzie Zmechanizowanej. Od 2015 r. kontynuował edukację na Narodowym Uniwersytecie Obrony Ukrainy w trybie zaocznym (równolegle prowadząc działania bojowe w Donbasie), gdzie w 2017 r. uzyskał tytuł magistra poziomu operacyjno-taktycznego. W latach 2019–2021 odbył studia na wydziale poziomu operacyjno-strategicznego Narodowego Uniwersytetu Obrony – jako najlepszy absolwent został nagrodzony przez ambasador Melindę Simmons mieczem królowej Wielkiej Brytanii.
Na początku wojny w Donbasie w 2014 r. Drapaty w stopniu majora dowodził 2. Batalionem Zmechanizowanym tej brygady. Szeroki rozgłos przyniosły mu wydarzenia z 9 maja 2014 r. w Mariupolu, kiedy to dowodzony przez niego bojowy wóz piechoty sforsował barykadę operujących w mieście tzw. separatystów. W latach 2015–2016 pełnił funkcję szefa sztabu 30. Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej, a następnie od 2016 do 2019 r. dowodził 58. Samodzielną Brygadą Piechoty Zmotoryzowanej, uzyskując stopień pułkownika. W 2021 r. został mianowany zastępcą dowódcy Dowództwa Operacyjnego „Północ” do spraw szkolenia, a następnie objął analogiczną funkcję w Dowództwie Sił Połączonych SZU.
W marcu 2022 r., wkrótce po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji, Drapaty stanął na czele Operacyjnego Ugrupowania Wojsk (OWU) „Południe”. Dowodzone przez niego oddziały powstrzymały rosyjską ofensywę na Krzywy Róg oraz przeprowadziły skuteczne kontrataki, wyzwalając szereg miejscowości w obwodach dniepropetrowskim i chersońskim. Od sierpnia do listopada 2022 r. dowodzone przezeń wojska brały udział w operacji wyzwolenia Chersonia. Później, do stycznia 2024 r., Drapaty dowodził OWU „Chersoń”, a następnie został mianowany zastępcą szefa Sztabu Generalnego SZU do spraw szkolenia. W maju 2024 r. powierzono mu też dowództwo nad Operacyjno-Taktycznym Zgrupowaniem Wojsk „Charków”, odpowiadającym za obronę obwodu charkowskiego przed kolejną rosyjską ofensywą. W listopadzie 2024 r. mianowano go dowódcą Sił Lądowych SZU, a w styczniu 2025 r. również Operacyjno-Strategicznego Zgrupowania Wojsk „Chortyca”.
W czerwcu 2025 r. zrezygnował ze stanowiska dowódcy Sił Lądowych po rosyjskim ataku na poligon wojskowy w obwodzie sumskim. Wziął odpowiedzialność za życie mu podległych, choć to nie jego osobisty błąd zadecydował o śmierci wojskowych. Prezydent Zełenski przyjął jego dymisję, niemniej awansował go zarazem na dowódcę Sił Połączonych SZU.
Drapaty jest uważany za przedstawiciela nowej generacji ukraińskich dowódców – wykształconego już w niepodległej Ukrainie, zdolnego do myślenia strategicznego oraz przywiązującego dużą wagę do ochrony życia podległych żołnierzy. W obliczu konfliktu Fedorow–Syrski wyraził poparcie dla odwołanego ministra.
Żonaty, ma syna i córkę.